Verbo fio: coniugazione completa al passivo latino

Latino1,41 KB

Coniugazione del verbo fio, fieri

Il verbo fio, fieri è un verbo irregolare latino che funge da passivo di facio. Di seguito la coniugazione completa dei modi e dei tempi principali.

Indicativo presente

fio, fis, fit, fimus, fitis, fiunt

Indicativo imperfetto

fiebam, fiebas, fiebat, fiebamus, fiebatis, fiebant

Indicativo futuro semplice

fiam, fies, fiet, fiemus, fietis, fient

Indicativo perfetto

factus-a-um sum, es, est; facti-ae-a sumus, estis, sunt

Indicativo piuccheperfetto

factus-a-um eram, eras, erat; facti-ae-a eramus, eratis, erant

Indicativo futuro anteriore

factus-a-um ero, eris, erit; facti-ae-a erimus, eritis, erunt

Congiuntivo presente

fiam, fias, fiat, fiamus, fiatis, fiant

Congiuntivo imperfetto

fierem, fieres, fieret, fieremus, fieretis, fierent

Congiuntivo perfetto

factus-a-um sim, sis, sit; facti-ae-a simus, sitis, sint

Congiuntivo piuccheperfetto

factus-a-um essem, esses, esset; facti-ae-a essemus, essetis, essent

Imperativo

Presente: fi, fite
Futuro: fito; 2ª pers. plurale fitote

Infinito

Presente: fieri
Perfetto: factum-am-um esse
Futuro: factum-am-um esse

Gerundivo

faciendus-a-um

Scarica

PDF Word HTML